Gość na lekcji

Wczoraj na lekcji rozmawialiśmy o mniejszościach narodowych i etnicznych. Poznaliśmy Taisę, bohaterkę opowiadania z podręcznika, która jest Romką. Chcieliśmy dowiedzieć się czegoś więcej o Romach. W tym celu zaprosiliśmy do nas  panią Grażynkę Siwak, która jest w naszej szkole asystentem romskim. Pani Grażynka opowiedziała nam wiele ciekawych rzeczy. Dowiedzieliśmy się, że Romowie pochodzą z Indii. Nie mają swojego kraju i są rozproszeni niemal po całym świecie. Jednak posiadają swój język, kulturę i zwyczaje. Mają swoją flagę (czerwone koło na niebieskozielonym tle). Mogliśmy posłuchać  jak brzmią niektóre słowa w tym języku. Oglądaliśmy również albumy o Romach, bajki dla dzieci i elementarz. Zobaczyliśmy jak kiedyś Romowie wędrowali po świecie. Mieszkali w specjalnych wozach zwanych taborami. Ludzie pochodzenia romskiego uwielbiają muzykę. Wielu z nich potrafi grać na instrumentach (skrzypcach, akordeonie, gitarze). Kobiety  ubrane w obszerne kolorowe spódnice pięknie  tańczą. Dawniej Cyganie zajmowali się hodowlą koni, wróżeniem i garncarstwem. Ciekawostką jest to, że patelnię wynaleźli właśnie Romowie. Na zakończenie pani Grażynka powiedziała nam jakie dania są w tradycyjnej kuchni cygańskiej. Cieszymy się, że poznaliśmy bliżej zwyczaje Romów. Dziękujemy za ciekawą lekcję.

Poznajemy zabytki naszego miasta

     Pod koniec czerwca realizowaliśmy projekt: "Czy znamy nasze miasto". W tym celu najpierw zapoznaliśmy się z położeniem Lubania. Odszukiwaliśmy je na mapie i określaliśmy w jakim regionie jest położone, nad jaką rzeką, w jakim województwie i obok jakich ważnych miejsc. Stwierdziliśmy, że nasze miasto jest bardzo ciekawie usytuowane. Po pierwsze mamy blisko do dwóch sąsiadujących państw Niemiec i Czech, a po drugie mamy blisko do gór.

     Na drugi dzień wybraliśmy się na wycieczkę by poznać zabytki Lubania. Zaczęliśmy od murów obronnych, następnie Dom pod Okrętem, Kościół pod wezwaniem Św. Trójcy, Wieża Trynitarska, Ratusz, kamieniczki, Dom Solny, Kościół Ewangelicki. Pod koniec zwiedziliśmy Wieżę Bracką. Pan Łukasz Tekieli pozwolił nam wejść na samą górę i opowiedział nam o historii tego zabytku. Widoki z wieży są przepiękne. Widać całą panoramę miasta.

     W kolejnym dniu postanowiliśmy się dowiedzieć co ciekawego kryje się w Ratuszu. Obok tej pięknej budowli czekała na nas p. Joanna Rycerz. Najpierw weszliśmy do sali konferencyjnej, gdzie obejrzeliśmy krótki film o Lubaniu. Następnie weszliśmy do Ratusza, gdzie mogliśmy zwiedzić Salę Rajców. Miejsce to zrobiło na nas ogromne wrażenie. Każdy z nas usiadł na fotelach i mógł się poczuć jak prawdziwy radny, a nawet jak burmistrz. Później odwiedziliśmy  Bibliotekę Miejską. Wielu z nas jest jej czytelnikami, ale inni już wiedzą, gdzie mogą się zapisać na wakacjach, by miło spędzić czas. Ostatnim punktem do zwiedzania była Sala Ślubów. Pani przewodnik opowiedziała nam jakie śluby tu się odbywają a także jakie inne uroczystości.

     Na zakończenie projektu stworzyliśmy mini przewodnik po najciekawszych miejscach naszego miasta.

     Bardzo dziękujemy mamie Weroniki P. Marzenie Różańskiej za zorganizowanie przewodników.

Poznajemy swoje zainteresowania - uczymy się od siebie

Dzisiaj na lekcji wychowania fizycznego uczyliśmy się tańczyć. Tak naprawdę to podziwialiśmy jak
tańczą nasze koleżanki: Nadia, Julia i Klaudia. Dziewczynki interesują się tańcem od dawna i swoje zdolności rozwijają w Klubie Tańca Towarzyskiego. Najpierw zaprezentowały nam taniec cha cha, jive a na końcu rumbę. Następnie próbowały nas nauczyć kroków podstawowych. Przekonaliśmy się, że to wcale nie jest takie proste. Nogi nam się plątały i nie mogliśmy złapać rytmu. Pod koniec zajęć byliśmy wyczerpani ze zmęczenia. Jesteśmy pełni podziwu dla koleżanek i życzymy Im wytrwałości w ćwiczeniach i wielu sukcesów.

 

 

Nasze zainteresowania - uczymy się od siebie

      Dzisiaj lekcję wychowania fizycznego prowadziła nasza koleżanka Julka. Opowiadała nam o swojej nowej pasji - karate. Dowiedzieliśmy się, że od roku trenuje, a zachęcił ją do tego jej brat Jaś. Pokazała nam prawdziwe kimono i pas, zademonstrowała jak się go zakłada. Następnie nauczyła nas podstawowych kroków i okrzyków. Byliśmy zdumieni i zachwyceni pokazem Julki. To było coś. Kolejne zaskoczenie i zachwyt nastąpiły, gdy Julka pochwaliła się swoimi medalami i dyplomami. Ma już ich na swoim koncie całkiem sporo. Aby odnosić takie sukcesy trzeba być bardzo wytrwałym, sumiennym, pilnie i ciężko trenować. Gratulujemy Julce i życzymy następnych złotych medali.